Syrie - gezamenlijk artikel van Laurent Fabius en Philip Hammond verschenen in "Le Monde" (Parijs, 28 februari 2015) [fr]

Syrië – gezamenlijk artikel van Laurent Fabius, Franse minister van Buitenlandse Zaken en Internationale Ontwikkeling, en Philip Hammond, Britse minister van Buitenlandse Zaken en het Gemenebest, verschenen in «Le Monde» (Parijs, 28/02/2015)

De heerser van Damascus kan niet de toekomst van Syrië zijn

Vanuit zijn paleis waarin hij zich heeft teruggetrokken, neemt Bachar Al-Assad geen genoegen meer met oorlog voeren tegen zijn eigen volk, hij wil zichzelf rehabiliteren. In de Westerse media probeert hij profijt te trekken van het afgrijzen dat de daden van de extremisten oproept om zich voor te dragen als alternatief tegenover deze chaos. Sommigen lijken hiervoor gevoelig te zijn: zij stellen dat, tegenover deze terreur, onrechtvaardigheid en dictatuur beter is dan wanorde.

In feite vertegenwoordigt Bachar zowel onrechtvaardigheid, als wanorde en terreur. En wij, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk, zeggen hier nee tegen.

Vandaar ons scepticisme als Bachar Al-Assad zegt bereid te zijn het voorstel aan te nemen van de afgevaardigde van de Verenigde Naties, Staffan de Mistura, om de bombardementen op de burgerbevolking van Aleppo gedurende zes weken stil te leggen. Wij waarderen de toewijding en de inspanningen van Staffan De Mistura en delen het verlangen de gewelddadigheden concreet en duurzaam te doen afnemen. Maar gezien de acties van Bachar in het verleden kunnen wij geen geloof hechten aan zijn belofte.

Hij voert een wrede burgeroorlog. Hij heeft een lange lijst van misdaden op zijn geweten, oorlogsmisdaden en misdaden tegen de mensheid. Deze werden zogenaamd gepleegd om te strijden tegen het terrorisme, maar deze misdaden maakten in feite deel uit van een systematisch beleid. We moeten niet het gebruik van chemische wapens vergeten, het blindelings gebruik van geweld tegen Syrische burgers, de afschuwelijke beelden van martelingen en moorden in de gevangenissen van Assad waarvan de wereld kennis heeft kunnen nemen dankzij de dissident van het Syrische regime, bekend onder de naam Caesar.

In feite is Bachar zwakker dan een jaar geleden en zwakt nog meer af. Zijn leger is uitgeput en steeds meer Syrische soldaten lopen weg zodat Bachar gedwongen is tot in Azië huursoldaten te rekruteren. Hij is de vazal geworden van zijn regionale sponsors, zoals de Hezbollah, die de baas zijn in het land.

Een politieke overeenkomst die onderhandeld moet worden

Bachar heeft zijn land niet echt meer onder controle, noch in het noorden waar hij terrein heeft verloren en waar de gematigde oppositie zich moedig verzet, noch in het oosten waar hij geen enkele weerstand biedt tegen ISIS, noch in het westen waar een zusterorganisatie van Al Qaida zich heeft gevestigd. Voor wat betreft zijn eigen grenzen, deze worden van alle kanten geïnfiltreerd.

Bachar Al-Assad als oplossing aandragen tegenover het extremisme komt overeen met het miskennen van de oorzaken van de radicalisering. Na 220.000 doden en miljoenen vluchtelingen, is het onvoorstelbaar dat het merendeel van de Syriërs zullen instemmen met het zich opnieuw onderwerpen aan degene die hen mishandelt. Een einde maken aan hun hoop op een betere toekomst in een Syrië zonder Bachar, zou vele Syriërs nog meer radicaliseren, gematigden kunnen aansporen zich tot het extremisme te wenden en de harde kern van jihadisten in Syrië versterken.

Voor onze eigen nationale veiligheid moeten wij ISIS in Syrië overwinnen. Wij hebben een partner nodig om tegen de extremisten te strijden, een politieke overeenkomst dus die met de verschillende Syrische partijen onderhandeld moet worden waardoor een evenwichtige regering kan ontstaan. Deze zou bepaalde structuren van het huidige regime bijeen moeten brengen, de nationale Coalitie en andere organisaties met een gematigde, inclusieve visie van Syrië die rekening houden met de verschillende gemeenschappen in het land. Het is voor ons duidelijk dat Bachar Al-Assad niet in dit kader past.

Deze transitie zou het zowel mogelijk maken het Syrische volk weer hoop in de toekomst te geven en de diepliggende oorzaken waardoor ISIS is ontstaan te bestrijden. Dat is waar wij aan werken. De taak is niet gemakkelijk en iedereen moet hieraan een bijdrage leveren; maar Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk zullen geen enkele inspanning sparen om dit te bereiken. ./.

gepubliceerd op 03/03/2015

naar boven