Le Petit Palais, het museum van schone kunsten van de stad Parijs [fr]

Het Petit Palais werd gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1900 in Parijs door architect Charles Girault. Men kan er kunstvoorwerpen vinden uit de Griekse oudheid tot de 20e eeuw: schilderijen, beeldhouwwerken, kunstvoorwerpen, meubilair, wandtapijten en de mooiste iconenverzameling van Frankrijk.

Le Petit Palais - video -

In architectonisch opzicht is dit gebouw zowel klassiek als modern. Op het eerste gezicht verwijst het gebouw naar de 17e en 18e eeuw. Met name de koepel van het voorportaal doet denken aan de koepel van Hôtel des Invalides dat zich dichtbij bevindt. De zuilenrij aan de voorkant doet denken aan de zuilenrij van de Place de la Concorde. Het is een “Petit” Palais want het is kleiner dan het “Grand” Palais, maar het is bovenal een paleis dat net als het “Grand Palais” gebouwd werd voor de wereldtentoonstelling van 1900.

Het is een kwalitatief hoogwaardig en imponerend architecturaal geheel, dat doelbewust is gebouwd om ook na de tentoonstelling voort te bestaan en, voor wat betreft het “Petit Palais”, om te worden wat het nog steeds is: het museum voor schone kunsten van de stad Parijs.
In 1902 werd het museum officieel in gebruik genomen. Charles Girault had in zijn gewaagd ontwerp gebruik gemaakt van het aanwezige natuurlijke licht. Helaas werden de glazen daken en koepels die het natuurlijke licht binnenlieten, afgedekt om de kunstwerken te beschermen tegen de kwalijke gevolgen van de zon.

Het publiek kan nu weer een zeer aangenaam gebouw ontdekken waar een zee van licht binnenkomt. Het museum was vooral bekend om zijn tijdelijke exposities, terwijl men nu een museum van 5000 vierkante meter kan ontdekken. Architecten Philippe Chaix en Jean-Paul Morel hebben het licht gereconstrueerd dat via het dak binnenkomt middels een schuin aflopend glazen dak waaronder zich opnieuw een glazen dak bevindt, horizontaal dit keer. Hierdoor worden de zalen waarin zich de permanente collectie bevindt, en met name de grote schilderijen, weer met natuurlijk licht belicht. Dit is zeer belangrijk want al deze schilderijen zijn gemaakt in ateliers waar enkel natuurlijk licht naar binnen kwam. Dus de lichtval op de schilderijen komt overeen met de lichtval toen deze schilderijen gemaakt werden.

Het publiek kan hier door zalen met Griekse oudheden tot aan de Franse kunst uit de periode van iets voor 1914 lopen. De schilderijen, sculpturen en kunstvoorwerpen zijn in resonantie geplaatst opdat het publiek zo veel mogelijk bewust wordt van de verschillende culturen en periodes. Voor de zeventiende eeuw bijvoorbeeld kan het publiek enkele mooie kunstvoorwerpen bezichtigen niet ver van schilderijen van Rembrandt . Voor wat betreft de achttiende eeuw hebben wij schilderijen van Boucher en van David met wat meubels en tapijtwerken uit dezelfde periode geplaatst.

De tuin is gereconstrueerd zoals deze in 1900 was. Alle randen van mozaïek, die helaas met cement bedekt waren, zijn teruggevonden. Door de inwerking van bomen- en plantenwortels vertoonden alle vijvers scheuren en opdat het water niet weg zou kunnen lopen, werden de mozaïeken bedekt met cement. De vijvers deden al sinds tien jaar geen dienst meer en de tuin was gesloten voor het publiek. De vegetatie rondom de vijvers is zoals deze was in 1900, met name de palmbomen maken deze wat exotisch zodat men de indruk krijgt zich op de “promenade des Anglais” bevinden. Dit is niet om een band te leggen met de middellandse zee, maar omdat de eerste tuinen van 1900 nu eenmaal zo waren.

gepubliceerd op 09/09/2014

naar boven